HGH (Human Growth Hormone) – hormon wzrostu

Teorię o czystym sporcie na szczeblu zawodowym właściwie już odeszły do lamusa.  Nie jest tajemnicą, że kuracje wspomagające są wszechobecne, te mniej i bardziej legalne. Wśród interesujących nas tematów pojawiło się zastosowanie hormonu wzrostu, który zyskuje coraz większą popularność. Czym jest hormon wzrostu? Jak zwiększyć jego naturalne wytwarzanie? Czy syntetyczny HGH jest wart swojej ceny? 

Naturalny hormon wzrostu (HGH – Human Growth Hormone), zwany także somatotropiną (STH), produkowany jest przez przysadkę mózgową. Jego wydzielanie jest kontrolowane przez neurohormony podwzgórza – somatostatynę (hamuje) i somatoliberynę (uwalnia).  Najbardziej intensywne jego wydzielanie obserwuje się  podczas nocnego spoczynku, po około godzinie od zaśnięcia. Oczywiście największe jego wartości odnotowuje się w okresie dojrzewania, kiedy to powoduje wzrost tkanek, depozycje protein i rozpad podskórnej tkanki tłuszczowej. W późniejszym okresie poziom GH spada, pozostaje jednak nadal obecny. Po 30 roku życia obserwuje się jego dość dramatyczne obniżenie. Dlatego wiele osób wierzy, że zmniejszenie jego wytwarzania to zapoczątkowanie procesu starzenia. Somatotropina występująca w organizmie jest sekwencją 191 aminokwasów. Hormon ten został wyizolowany przez naukowców w celach terapeutycznych, głównie do leczenia niedoczynności przysadki mózgowej jak i leczenia karłowatości, jeszcze w okresie dojrzewania.

NATURALNE PODNOSZENIE POZIOMU HGH 

Na rynku istnieją preparaty w naturalny sposób podnoszące poziom hormonu wzrostu. Zawierają one głównie dwa aminokwasy – argininę i lizynę. Arginina jest aminokwasem endogennym, czyli takim który organizm sam syntetyzuje z naturalnych składników odżywczych takich jak mięso, drób, ryby. Arginina jest niezbędna do wytwarzania kreatyny, składnika chemicznego mięśni, potrzebnego do wytworzenia skurczu i pobudza wydzielanie hormonów z gruczołów dokrewnych.

Lizyna jest aminokwasem egzogennym czyli takim, którego organizm ludzki nie jest w stanie wytworzyć i musi otrzymywać w pożywieniu. Sprzyja on wchłanianiu wapnia w diecie, bierze udział w tworzeniu substancji międzykomórkowej kości, chrząstek i tkanki łącznej. Sprzyja rozwojowy mięśni i działa jako przeciwutleniacz i atakując wolne rodniki wywołujące choroby. Badania wykazały, że proglutaminiam argininy i jednochlorek lizyny stanowią jedyną kombinację aminokwasów, która przyjmowana doustnie, skutecznie podnosi poziom hormonu wzrostu w organizmie.

Jaki efekt wywołuje hormon HGH?

Somatotropina stymuluje wzrost większości tkanek ciała, głównie przez zwiększanie ilości komórek, nie ich rozmiaru. Tyczy się to m.in. tkanek mięśni szkieletowych, bez wpływu na gałki oczne, mózg czy inne organy. Zmienia się metabolizm węglowodanów, białek u tłuszczy.  Nasila się transport i synteza białek i zwiększa zatrzymywanie azotu. Sam GH pobudza hydrolizę trój glicerydów w tkance tłuszczowej. Osoby z niedoborem HGH mają stosunkowo wysoki poziom tłuszczu w organizmie. Leczenie tym hormonem obniża jego zawartość przy wzroście ilość białka, głównie mięśniowego. Efektem jest chudsze i bardziej muskularne ciało. Somatotropina ponadto nasila przemianę glukozy w wątrobie oraz blokuje działanie insuliny na tkanki docelowe. Dlatego podczas stosowania HGH kwasy tłuszczowe stają się głównym źródłem energii dla organizmu, stąd też utrata podskórnej tkanki tłuszczowej.

Nasilanie procesów wzrostu dotyczy także tkanek łącznych, chrząstek i ścięgien. Dzięki temu skutecznie zmniejsza ryzyko wystąpienia kontuzji w wyniku treningu siłowego, zwiększając jednocześnie jego wydajność.

Na rynku występują produkty takie jak tabletki czy spreje zawierające wg producentów HGH. Jednak znalezione dowody naukowe na to, że tego typu produkty działają są stosunkowo niewielkie.

Osoby chcące skutecznie podnosić poziom hormonu wzrostu w swoim organizmie powinny zapewniać odpowiedni czas odpoczynku organizmowi (podczas snu występuje maksymalne wydzielanie tego hormonu), stosować dietę bogatą w białko (min 2 gramy białka na 1kg wagi ciała), podczas treningu wykonywać dużą liczbę powtórzeń z umiarkowanym ciężarem.

SYNTETYCZNY HGH

Co jednak z osobami, których zapotrzebowanie na hormon wzrostu nie jest zaspokojone poprzez naturalne jego wytworzenie? Na rynku od ok. 20 lat pojawiają się preparaty zawierające HGH. Początkowo były to naturalnie wyizolowane od zmarłych próbki z płata przysadki. Proces jednak wstrzymano, ze względu na zachorowalność na ciężkie choroby mózgu, po podaniu pobranego ze zwłok hormonu. Dzisiaj dostępne HGH są tworzone głównie syntetycznie na drodze inżynierii genetycznej. W USA są wytwarzane 2 preparaty – Pierwszy to Humatrope z Eli Lilly Labs, zawierający prawidłową strukturę 191 aminokwasów oraz Protropin z Genentech’u ze 192 aminokwasami. Wykazano , że dodatkowy aminokwas zwiększa ryzyko reakcji obronnej ciała na somatotropine, i dlatego konfiguracje 191 – amin podaje się jako pewniejszą, mimo, że róznica jest niewielka.

 W ostatnich latach odnotowano wzrosty popularności hormonu wzrostu wśród zawodników. Temat ten jest sporny wśród wielu osób – dla jednych cudowna terapia, dla innych strata pieniędzy. Koszta kuracji są bardzo duże i dlatego stosowany jest głównie wśród tych najbogatszych zawodników. Większość znalezionych źródeł to wypowiedzi osób, które nigdy to nie stosowały dlatego ciężko uznać za prawdziwą jedną wersję. Co ciekawe HGH nie jest wykrywalny w testach moczu. Stosowanie syntetycznych form jest oczywiście od dawna zakazane, lecz nie ma nadal skutecznych metod jego detekcji. To sprawia że jest środkiem niezwykle popularnym wśród kulturystów, ciężarowców oraz lekkoatletów. Niedawno wśród członków agencji anty-dopingowych pojawiły się wieści o wynalezieniu skutecznej metody wykrywania egzogennego HGH, która już niedługo ma być wprowadzona do użytkowania. Zanim to jednak nastąpi, popularność HGH na pewno nie spadnie.

Pierwsze pytanie brzmi – dlaczego wśród znalezionych źródeł i opinii internautów obserwuje sie tak skrajne opnie? Terapie hormonalne niosą ze sobą ogromne koszta. Procesy produkcji syntetycznych form znacznie zwiększają cenę tego produktu, co sprawia, że wiele osób decyduje się na obniżenie dawek – a tym samym terapia staje się nieefektywna. Nie warto iść za zasadą lepsze rydz niż nic. Przeciętny zawodnik płci męskiej do skutecznej terapii potrzebuje dawek w granicach 4 – 6 I.U. dziennie. Codzienne dawkowanie jest niezbędne, gdyż okres działania HGH w organizmie jest bardzo krótki. Szczytowe stężenie osiąga już po 2 – 6h po iniekcji, po czym hormon jest stopniowo usuwany z organizmu (okres półtrwania 20-30 minut). Ze względu na to ciężko utrzymać stabilny poziom somatotropiny we krwi. Wyraźne rezultaty stosowania tego środka obserwuje się po długich kuracjach, sięgających kilku miesięcy. Krótsze stosowanie ma sens tylko w celu utraty tkanki tłuszczowej. Cykl w takim wypadku trwa 4 tygodnie. Administracja HGH może zachodzić na 2 sposoby – domięśniowo, podobnie jak iniekcyjne SAA, oraz podskórnie. Iniekcje podskórne dokonuje się lokalnie, w miejscach z których pragniemy pozbyć się nadmiaru tkanki tłuszczowej. Efekt ten w przypadku HGH jest bardzo wyraźny, nie jest mocno uzależniony od wysokiego dawkowania.

W celu osiągniecie możliwie najlepszych rezultatów wymagane jest łączenie HGH z innymi środkami farmakologicznymi. Podczas kuracji somatotropiną organizm potrzebuje większych ilości hormonów tarczycy, insuliny oraz androgenów (stosowanie HGH obniża poziom hormonów tarczycy oraz insuliny). Dołączenie środków zawierających hormony tarczycy znacznie zwiększy efekt termogeniczny cyklu. Najlepszym rozwiązaniem jest zakup Cytomel’u lub Synthroid’u, stosowanych w medycynie wersji T-3 i T-4. Z reguły zawodnicy wybierają mocniejszy Cytomel. Kolejnym mile widzianym środkiem jest insulina, dawkowana jak w przypadku kuracji anabolicznych. Egzogenna insulina nie tylko uzupełnia braki naturalnego hormonu trzustki. Zwiększa ponadto czułość receptorów na IGF-1 oraz obniża poziom białek wiążących IGF, pozwalając na swobodne krążenie większej ilości IGF-1. Kolejnym ważnym elementem kuracji z użyciem HGH jest odpowiednie zastosowanie sterydów anaboliczno – androgennych. Dobrym rozwiązaniem okazuje się być środek mocniejszy androgennie, Testosteron lub Trenbolon. Androgen sprzyjać będzie efektowi anabolicznemu kuracji, zwiększając rozmiar komórek mięśniowych (HGH zwiększa ich ilość). Steryd ponadto może zwiększać wolny IGF-1 przez obniżanie protein go wiążących (na podobnej zasadzie jak HGH). Prawidłowe połączenie wspomnianych wyżej środków (HGH, anaboliki, insulina, T-3) zapewni znaczne działanie synergiczne, powodując bardzo zadowalające rezultaty. Warto jednak zanotować, iż zarówno insulina jak i T-3 są środkami bardzo mocnymi, niosącymi dodatkowe, duże ryzyko.

Oczywiście stosowanie somatropina samej w sobie również stwarza pewne niebezpieczeństwo. Przede wszystkim trzeba powiedzieć, że HGH nie posiada żadnych typowych efektów ubocznych anabolicznych/androgenicznych sterydów, włączając obniżenie wewnętrznej produkcji testosteronu, utratę włosów, agresję, podniesienie poziomu estrogenów, oznaki męskie u kobiet, zatrzymania soli w organizmie i gromadzenie wody. Głównym efektem ubocznym, który jest możliwy przy braniu jest anormalne stężenie glukozy we krwi (hypoglicerma) i niewłaściwe działanie tarczycy. Najczęściej wspominanym efektem ubocznym jej stosowania jest akromegalia – choroba wywołana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu przez przysadkę mózgową u osób dorosłych, u których zakończył się proces wzrastania. Objawy to powiększenie żuchwy, nosa, uszu, rąk i stóp. Ponadto może wystąpić powiększanie takich organów wewnętrznych, jak serce i nerki. Dodatkowo mogą wystąpić – bóle mięśniowe i stawowe, podwyższenie poziomu choresterolu, drętwienie, zespół cieśni nadgarstka, puchnięcie. Niektórzy zawodnicy stwierdzają bóle głowy, mdłości, wymioty i zaburzenia widzenia podczas pierwszych tygodni zażywania. Te oznaki w większości przypadków zanikają nawet przy dalszym braniu HGH. Większość problemów objawia się, gdy zawodnik chce wstrzykiwać insulinę jako dodatek do HGH. Dwóch zawodowych niemieckich kulturystów z powodu nieodpowiednich zastrzyków insuliny popadli w parotygodniowa śpiączkę. Są to oczywiście skutki niebezpieczne, niekiedy zagrażające życiu. W praktyce jednak występują niezwykle rzadko. Pośród znacznej liczby zawodników stosujących HGH odnotowano tylko nieliczne przypadki wystąpienia wspomnianych skutków. Stosowany okresowo, w rozsądnych dawkach, HGH jest środkiem w miarę bezpiecznym. Oczywiście, jeśli wystąpią jakiekolwiek negatywne zmiany w strukturze kości i skóry, zły wpływ na zdrowie przyjmującego, terapia powinna zostać natychmiastowo wstrzymana.

Podsumowując, terapie hormonalne to zabawka dla dużych, rozsądnych i bogatych chłopców, na wysokim szczeblu współzawodnictwa sportowego. Często nawet krótka terapia pociągnie za sobą ogromne koszta pieniężne. Co więcej, hormon wzrostu nie jest terapią zmieniającą człowieka w napakowane monstrum. Rzadko kiedy cierpimy na niedobór jakiegoś hormonu – zazwyczaj mamy go akurat tyle ile potrzebujemy, a wzrost – np. testosteronu – następuje w odpowiedzi na odpowiednie bodźce, np. trening. Metabolizm jest trochę jak zegarek szwajcarski, który sam się reguluje, a dostarczanie na siłę z zewnątrz pewnych substancji może go rozregulować. Ten rodzaj, przypominam , nielegalnego wspomagania, to rozwiązanie dla osób, które chcą osiągnąć coś więcej niż oferują sterydy. Na wysokim poziomie wydatek na HGH może być uzasadniony, lecz poza prestiżową czołówką współczesnego sportu – z reguły nie.

Źródła artykułu:

http://mpiekulski.fm.interia.pl/sterydy/hgh.html

http://www.webmd.com/fitness-exercise/human-growth-hormone-hgh

http://www.hgh.pl/naturalny-hormon-wzrostu.html#more-27

http://sterydy.net/s,hormon-wzrostu

http://www.kulturystyka.pl/artykul89/